Archief
Om de natuur intens te kunnen beleven wandel je in een rustig tempo, ben je stil en neem je de tijd om zo nu en dan eens even ergens stil te staan of te gaan zitten.
In de Zak van Zuid Beveland zijn nog zoveel mooie plekjes waar de natuur nog optimaal te beleven is. Onder natuur versta ik ook akkers, weilanden en boomgaarden, want natuur en agrarisch gebied vullen elkaar hier in de Zak goed aan, het versterkt elkaar als het ware. In het waardevol cultuurlandschap gedijen Flora en Fauna goed.
Voor mijn werk in opdracht van Landschapsbeheer Zeeland vertoef ik vaak in dit landschap van de Zak en wil hier in deze Nieuwsbrief mijn natuurbelevenissen met u delen…Natuurbelevenissen in de Zak van Zuid Beveland…Om de natuur intens te beleven komt kennis van pas, diverse organisaties in onze regio bieden mogelijkheden om door middel van cursussen of excursies uw natuurkennis te vergroten, ik noem de KNNV, het IVN, het Milieu en Educatie Centrum, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, Stichting Het Zeeuws Landschap en Bureau Natuurbelevenis www.natuurbelevenis.nl
Zomer 2010 Een Natuurbelevenis met de Hermelijnvlinder rups
De rups lijkt op een blaadje…
Toen ik hem probeerde te pakken richtte de rups zich op waardoor het leek alsof hij een opeens een grote rode kop had, de uitsteeksels op zijn staart staken naar
voren als giftige angels.
Rupsen kunnen zich op verschillende manieren tegen roofdieren verdedigen, sommige soorten zijn giftig en laten dat zien door hun felle opvallende kleuren. Soms zijn bepaalde soorten niet giftig, maar doen ze net alsof, ze hebben dan dezelfde kleuren als hun giftige soortgenoten. onder bedreiging lijkt de rups groter en gevaarlijker …
Pop Hermelijnrups op schors
Soorten die niet giftig zijn passen hun kleur aan hun omgeving aan en hebben soms manieren om te veranderen
waardoor ze er afschrikwekkend uitzien.
Zoals bij de rups van de Hermelijnvlinder,
die in rust op een smal wilgenblad lijkt en onder bedreiging er groter en gevaarlijker uit probeert zien.
De Hermelijnvlinder, is een nachtvlinder
Voor de winter verpoppen de rupsen zich op het schors van de boom en om de cocon te verstevigen gebruiken ze stukjes schors. De Hermelijnvlinder, een mooie witte Nachtvlinder vliegt van mei tot en met juli en zet dan weer haar eitjes af op de bladeren van wilg en populier. (Foto’s van Hans van Kuijk, Adri Joosse en Peter Boelee)
Een Natuurbelevenis met Steenuilen in het voorjaar van 2011
Je kan zomaar op een mooie zonnige voorjaarsdag tijdens een wandeling op Zuid Beveland, een Steenuiltje zien zitten. 
Deze kleinste uil in Zeeland komt meestal pas tijdens het schemer te voorschijn, maar omdat ze ook graag genieten van de warmte van het voorjaarszonnetje, is het soms mogelijk ze op een beschut plekje te zien zitten. Je moet dan wel weten waar je moet kijken en zelfs dan is het nog erg moeilijk om dit kleine grijsbruine uiltje in de vegetatie te ontdekken.
Zo zag ik eens op een zonnige voorjaarsochtend in de Zak van Zuid Beveland zes Steenuiltjes op verschillende plekken. Dat is voor mij geen kunst, ik weet de meeste plekjes in de Zak waar ze kunnen zitten omdat ik mij, in opdracht van Stichting Landschapsbeheer Zeeland, inzet om de Steenuilen op de Bevelanden te beschermen door het plaatsen en controleren van broedkasten. 
Ik voer deze werkzaamheden uit in samenwerking met eigenaars die al over een geschikt steenuilenbiotoop beschikken, maar waar natuurlijke broedholtes ontbreken. Maar ook bezoek ik mensen met een landgoed, erf of tuin, waar het met enkele aanpassingen mogelijk kan worden gemaakt dat er zich Steenuilen kunnen vestigen. 
Sinds de grote ruilverkaveling van de jaren zestig is het kleinschalige landbouwgebied in Zeeland, waar de Steenuilen zich zo prettig in voelden, in rap tempo verdwenen. De Steenuil is een ‘holen’ broeder en dus met het verdwijnen van hoogstamfruitbomen en knotbomen, oude vervallen schuurtjes enz. verdwenen daarmee ook de natuurlijke holtes waarin Steenuilen broeden.
Erf eigenaars, zoals agrariërs en buitenlui kunnen advies krijgen voor het herinrichten van hun erf om het geschikt te maken voor de Steenuil, o.a. door het aanplanten van hoogstambomen, knotbomen, heggen en houtwallen.
De Steenuil eet insecten en muizen en is dus een welkome bewoner van het boerenerf. Omdat het nog jaren kan duren voordat er weer voldoende natuurlijke nestgelegenheid beschikbaar is zullen tot die tijd op geschikte erven broedkasten worden geplaatst, bij voorkeur in een notenboom of hoogstamfruit boom, die in een beschutte wei staan. Het plaatsen en controleren van de kasten wordt door Stichting Landschapsbeheer Zeeland gecoördineerd en door Bureau Natuurbelevenis uitgevoerd. 
In de Zak van Zuid Beveland, met nog redelijk wat kleinschalig landschap is het daarom niet verwonderlijk dat er nog Steenuilen voorkomen. Ik ben elke dag weer dankbaar dat ik in de gelegenheid ben om mij voor de Steenuilen in te zetten en tegelijk zo kan genieten van de dit prachtige landschap, voor mij is elke dag een “natuurbelevenis”…
Door de inzet van de Provincie Zeeland en Stichting Landschapsbeheer Zeeland in samenwerking met erf gebruikers en vrijwilligers is het in de afgelopen tien jaar gelukt om de Steenuilpopulatie op Zuid Beveland stabiel te houden en het lijkt er nu begin 2011 zelfs op dat er weer uitbreiding plaatsvindt richting andere delen van Zuid Beveland en Walcheren. Maar het is nog heel onzeker of dit project kan worden voortgezet, omdat er binnenkort geen subsidie meer beschikbaar voor is.
Wilt u zelf ook eens een steenuil in het waardevolle cultuurlandschap van de Zak van Zuid Beveland zien, klik dan op "excursies"
Voor een intiem kijkje in het leven van broedende vogels verwijs ik u in het voorjaar naar de site van Vogelbescherming www.beleefdelente.nl
foto's Jeroen Antes "steenuil in grenslinde" Piet de Dreu 'steenuilen op dak'
juni 2011 Een natuurbelevenis met Spinnen.
Figuur 1 Kerkezesoog 
buisvormig holletje
met Huisspin
zodra het web trilt komt de spin naar buiten
Er zijn meerdere soorten Huisspinnen, allemaal van de familie “Trechterspinnen”. De bruine Huisspin is voor de mens niet giftig, maar kan wel bijten wanneer hij wordt vastgepakt. De beet voelt als een speldenprikje, de tanden gaan niet eens door de huid en het heeft voor de mens geen gevolgen. Zit de angst voor spinnen in onze genen? Nee hoor, want hoe vaak moeten we niet onze peuters behoeden voor het opeten van een spin? Ze zijn er totaal niet bang voor, maar later wanneer ze groot zijn, opeens weer wel. Spinnenangst krijgen we met de ‘paplepel’ ingegoten, meestal door onze moeder, die ook weer door haar moeder bang is gemaakt voor spinnen.
Veel Huisspinnen worden daardoor doodgeslagen met de krant of een pantoffel, terwijl ze ons eigenlijk juist van dienst kunnen zijn om van de echte vieze beestjes in ons huis af te komen. Ze eten namelijk pissebedden, zilvervisjes, vliegen, muggen enz.
De Huisspin maakt in het donkere kiertje, waarin hij zich heeft verstopt, van spinsel een buisvormig holletje met aan het eind een trechtervormig web, soms ook als een matje. Met één poot houdt hij contact met dat web en zo kan hij uren, dagen soms wel maanden wachten tot zijn web begint te trillen, wanneer er een klein dier zoals een zilvervisje, een pissebed of een vlieg in zijn web is gekomen. Dan opeens schiet de Huisspin naar buiten en bijt met zijn gifkaken de onfortuinlijke prooi, die dan meteen verdoofd is en trekt het zijn gesponnen kokertje binnen. Een spoortje poepspettertjes onder de plek waar hij zich verstopt heeft, verraadt soms zijn aanwezigheid
Een andere grote spin die ook een gesponnen kokernest maakt, maar niet tot de huisspinnen behoort is de Kerkezesoog, een zwarte spin die voornamelijk buiten leeft en in Nederland bijna uitsluitend in Zeeland wordt gevonden. Zijn web bestaat uit dikke draden die in een cirkel rond het buisvormig holletje waarin de spin woont, zijn uitgespannen. De Kerkezesoog is dus een zeldzame spin, die 2 cm groot kan worden, met zijn poten er bij lijkt hij nog groter.
De moraal van dit verhaal.. maak spinnen niet dood! Komen ze in huis, pak ze voorzichtig in een doekje op en gooi ze dan met doekje en al naar buiten. De spin zal daar op zoek gaan naar een beschut plekje en u binnen niet meer lastig vallen.
Spinnen in Nederland zijn niet gevaarlijk!